Szukasz rzetelnych i praktycznych informacji o zamówieniach publicznych? Dobrze trafiłeś! Nasza Baza wiedzy to kompleksowy zbiór artykułów, poradników i analiz, stworzony z myślą o wykonawcach i zamawiających, którzy pragną skutecznie poruszać się w świecie przetargów.
Brak producenta w formularzu cenowym (asortymentowo-cenowym) albo brak modelu zwykle prowadzi do odrzucenia oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp, ale nie zawsze. Krajowa Izba Odwoławcza traktuje te dane jako treść oferty, jeżeli zamawiający wyraźnie ich zażądał i mają one identyfikować oferowany wyrób. Takiego braku co do zasady nie da się uzupełnić w drodze wyjaśnień.
Izba łagodzi to podejście w kilku sytuacjach: gdy przedmiot świadczenia da się odczytać z innych dokumentów oferty, gdy brak dotyczy drobnych elementów, gdy dokumenty zamówienia były niejednoznaczne albo gdy wykonawca sam wytwarza wyroby na potrzeby konkretnego zamówienia. Poniżej omawiamy obie linie orzecznicze na podstawie wyroków KIO z lat 2018-2026.
Zamawiający odrzuca ofertę, której treść jest niezgodna z warunkami zamówienia (art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp). Warunki zamówienia to warunki dotyczące zamówienia lub postępowania, wynikające w szczególności z opisu przedmiotu zamówienia, wymagań związanych z realizacją zamówienia, kryteriów oceny ofert, wymagań proceduralnych lub projektowanych postanowień umowy (art. 7 pkt 29 Pzp). Treść oferty musi być zgodna z wymaganiami zamawiającego określonymi w dokumentach zamówienia (art. 218 ust. 2 Pzp).
Jeżeli zamawiający żąda w formularzu podania producenta, modelu lub typu, dane te stają się częścią oświadczenia woli wykonawcy. W wyroku z 10 sierpnia 2026 r. (KIO 3437/26) Izba nazwała je elementami treści umowy podmiotowo istotnymi (accidentalia negotii). Ich brak może więc oznaczać niezgodność oferty z warunkami zamówienia, a nie tylko uchybienie formalne.
Ustawa przewiduje dwa narzędzia naprawcze. Art. 223 ust. 1 Pzp pozwala żądać wyjaśnień treści oferty, ale zakazuje negocjacji i – poza poprawieniem omyłek na podstawie art. 223 ust. 2 – zmiany jej treści. Art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp nakazuje poprawić inne omyłki polegające na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, jeżeli poprawka nie powoduje istotnych zmian w treści oferty. Zamawiający wyznacza wykonawcy termin na zgodę na poprawienie takiej omyłki albo jej zakwestionowanie, a brak odpowiedzi uznaje się za zgodę (art. 223 ust. 3 Pzp). Jeżeli wykonawca zakwestionuje poprawkę, oferta podlega odrzuceniu (art. 226 ust. 1 pkt 11 Pzp). Granice poprawiania innych omyłek w formularzu omawiamy także w artykule o ofercie złożonej na nieaktualnym formularzu.
Spór o brak producenta sprowadza się więc do jednego pytania: czy informację da się odczytać z oferty, czy trzeba ją dopiero do niej dopisać? Odpowiedź zależy od przedmiotu zamówienia, konstrukcji formularza i pozostałych dokumentów złożonych z ofertą.
Izba uznaje odrzucenie oferty za prawidłowe albo sama je nakazuje, gdy bez producenta lub modelu nie da się ustalić, jaki konkretny wyrób zaoferowano. Ta linia dominuje w sprawach dotyczących gotowych wyrobów seryjnych, takich jak sprzęt IT, urządzenia czy meble katalogowe.
Niezgodność oferty nie ogranicza się przy tym do parametrów produktu. W często powoływanym wyroku z 15 października 2019 r. (KIO 1929/19) Izba wskazała, że może ona polegać także na sporządzeniu oferty w sposób niezgodny z wymaganiami dotyczącymi sposobu wyrażenia, opisania i potwierdzenia zobowiązania ofertowego. Brak konkretyzacji, której zamawiający wymagał, dotyczy więc treści oferty, a nie jej formy.
W wyroku z 6 września 2021 r. (KIO 2207/21) Izba utrzymała odrzucenie oferty na dźwigi, w której pominięto indeks, nazwę handlową i producenta. Podkreśliła, że te dane pozwalają zamawiającemu sprawdzić przy dostawie, czy otrzymał wyrób, który mu zaoferowano. Dlaczego zaoferowany model wiąże wykonawcę także po zawarciu umowy, wyjaśniamy w artykule o zmianie parametrów sprzętu po zawarciu umowy.
Ryzyko jest największe, gdy oznaczenie w ofercie obejmuje kilka modeli o różnych parametrach. W sprawie KIO 672/19 z 26 kwietnia 2019 r. wykonawca podał tylko rodzinę przełączników, a w sprawie KIO 2472/26 z 23 czerwca 2026 r. – nazwy serii mebli biurowych zamiast konkretnych modeli. W obu sprawach Izba nakazała odrzucenie ofert wybranych przez zamawiających.
Wystarczy też brak dotyczący jednego z podstawowych elementów zestawu. W wyroku z 15 lipca 2025 r. (KIO 2425/25) wykonawca podał model ramienia wysięgnikowego, ale nie głowicy koszącej kosiarki. Izba powołała się przy tym na wyrok z 11 stycznia 2019 r. (KIO 2665/18), w którym brak producenta i modelu monitora w ofercie na zestawy komputerowe uznano za nieusuwalny brak oświadczenia woli, a nie za inną omyłkę, bo dotyczył znaczącej części zamówienia.
Nie wystarczy również podanie samego producenta tam, gdzie wymagano także nazwy i modelu. W wyroku z 25 września 2023 r. (KIO 2683/23) Izba nakazała odrzucenie oferty, w której przy kilkunastu pozycjach sprzętu górskiego wpisano wyłącznie nazwę producenta.
Uzasadnieniem tej linii jest ochrona przed manipulowaniem treścią oferty. W wyroku z 30 sierpnia 2018 r. (KIO 1567/18) Izba wskazała, że niedookreślona oferta pozwalałaby wykonawcy dowolnie skonfigurować sprzęt po terminie składania ofert, gdy oferty konkurentów są już jawne.
Wyjaśnienia mogą doprecyzować to, co już jest w ofercie, ale nie mogą dopisać brakującego producenta lub modelu. Tak granicę art. 223 ust. 1 Pzp wyznacza przeważająca część orzecznictwa.
W wyroku z 19 września 2023 r. (KIO 2607/23) Izba uznała, że wyjaśnienia służą rozwianiu wątpliwości co do tego, co w ofercie przedstawiono, a nie uzupełnieniu jej o brakujące treści. Wykonawca nie wypełnił tam pola „producent”, a w wyjaśnieniach oświadczył, że producentem aplikacji jest on sam. Izba utrzymała odrzucenie oferty.
Przyjęcie oferty po takich wyjaśnieniach nie chroni zamawiającego przed odwołaniem konkurenta. W sprawie KIO 2425/25 zamawiający bronił wyboru oferty, powołując się na wyjaśnienia wykonawcy i oświadczenie producenta, a Izba i tak nakazała jej odrzucenie. Uznała, że wskazanie modelu głowicy dopiero w wyjaśnieniach byłoby uzupełnieniem treści oferty, którego zakazuje art. 223 ust. 1 Pzp.
Wyjaśnienia są natomiast dopuszczalne, gdy oferta pozwala odczytać wolę wykonawcy bezpośrednio lub pośrednio. W wyroku KIO 672/19, wydanym na gruncie art. 87 ust. 1 ustawy z 2004 r., Izba wskazała jako źródło takiego odczytania dokumenty załączone do oferty.
W wyroku z 2 sierpnia 2023 r. (KIO 2101/23) Izba uznała, że wyjaśnienia składane w toku postępowania stanowią część oferty. Przyjęcie oświadczenia wykonawcy, że to on jest producentem, nie naruszałoby więc ustawy. Wykonawca wpisał tam jednak w każdej pozycji symbole własnych wyrobów.
W wyroku z 6 października 2025 r. (KIO 3537/25) Izba sama nakazała zamawiającemu wezwanie do wyjaśnień treści oferty, w której brakowało producenta podwozia oraz producenta i modelu drobnych elementów wyposażenia pojazdu. Wykonawca potwierdził przy tym w formularzu spełnienie wszystkich wymaganych parametrów.
Wyroków KIO 2425/25 i KIO 3537/25 nie da się w pełni pogodzić. W obu sprawach producent lub model miał zostać wskazany dopiero w wyjaśnieniach, a Izba raz uznała to za niedopuszczalną zmianę oferty, a raz sama nakazała takie wyjaśnienia. O odmiennym wyniku zdecydowały okoliczności sprawy, przede wszystkim znaczenie brakującego elementu dla przedmiotu zamówienia, brak sankcji odrzucenia w SWZ i to, że formularz nie był przedmiotowym środkiem dowodowym. Dobrze oddaje to wyrok z 16 października 2025 r. (KIO 3685/25): Izba zgodziła się w nim, że danych o typie czy modelu oferowanych urządzeń nie można uzupełnić, także w drodze wyjaśnień, ale zastrzegła, że każdą taką sytuację trzeba oceniać w świetle specyfiki zamówienia i postanowień SWZ. Zamawiający, który chce utrzymać ofertę z takim brakiem, powinien te okoliczności wyraźnie wskazać w uzasadnieniu swojej decyzji.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy producent i model mają być podane w przedmiotowym środku dowodowym, a zamawiający dopuścił w dokumentach zamówienia jego uzupełnienie (art. 107 ust. 2 Pzp). W sprawie KIO 3437/26 Izba uznała, że takie zastrzeżenie oznacza w praktyce zgodę na wskazanie modelu i producenta już po otwarciu ofert. Zamawiający nie kwestionował tam zresztą uzupełnienia tych danych, a spór dotyczył innych parametrów oferowanych opraw oświetleniowych.

Brak producenta nie prowadzi do odrzucenia, jeżeli przedmiot świadczenia i tak wynika z oferty, a odrzucenie byłoby nadmiernym formalizmem. W orzecznictwie powtarzają się cztery okoliczności, które przemawiają za utrzymaniem oferty.
Pierwsza to konkretyzacja wynikająca z innych elementów oferty. W sprawie KIO 2101/23 wykonawca wpisał symbole własnych wyrobów bez pełnej nazwy producenta, a Izba uznała, że brak ten można było poprawić jako inną omyłkę (art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp). W sprawie KIO 3537/25 do identyfikacji podwozia wystarczyło podane w formularzu oznaczenie modelu, które dla uczestników rynku jednoznacznie wskazywało producenta i parametry techniczne.
Druga to niewielkie znaczenie brakującej informacji. W wyroku KIO 3537/25 Izba uznała odrzucenie za nieproporcjonalne, bo formularz nie był przedmiotowym środkiem dowodowym, SWZ nie przewidywała sankcji odrzucenia, a brak dotyczył elementów o niewielkiej wartości.
Trzecia to niejednoznaczność dokumentów zamówienia. W wyroku z 3 lipca 2023 r. (KIO 1730/23) Izba przyjęła wykładnię pojęcia producenta korzystniejszą dla wykonawcy. Producenta w tej sprawie wpisano, a spór dotyczył tego, kogo można nim nazwać. Izba powołała się na wyrok Sądu Najwyższego z 4 lipca 2019 r. (IV CSK 363/18), zgodnie z którym wątpliwości co do postanowień dokumentacji zamawiającego rozstrzyga się na korzyść wykonawcy. Nie zwalnia to jednak wykonawcy z ostrożności – wątpliwości co do formularza najbezpieczniej wyjaśnić pytaniem do zamawiającego przed upływem terminu składania ofert.
W sprawie KIO 2101/23 Izba zwróciła z kolei uwagę, że do omyłki mogła się przyczynić rozbieżność między SWZ a nazwą kolumny formularza. Niejasny formularz działa więc na niekorzyść jego autora, czyli zamawiającego.
Czwarta to brak wykazania konkretnej niezgodności. Trzeba wskazać, na czym konkretnie polega niezgodność, czyli co i w jaki sposób w ofercie odbiega od jednoznacznie ustalonych warunków zamówienia (KIO 3437/26). Podobnie Izba podkreśliła w wyroku KIO 2472/26, że niezgodność musi być jednoznaczna i możliwa do wskazania bez wątpliwości, choć ostatecznie nakazała w nim odrzucenie oferty. W wyroku KIO 1730/23 dodała, że w pierwszej kolejności należy dążyć do utrzymania oferty w postępowaniu.
Przy meblach wykonywanych według opisu zamawiającego Izba częściej akceptuje brak katalogowego modelu, ale nie zwalnia z obowiązku wskazania producenta. Kluczowe jest, czy indywidualny charakter wyrobów wynika z dokumentów zamówienia i z oferty, czy dopiero z późniejszych wyjaśnień.
W wyroku z 31 października 2023 r. (KIO 3043/23) chodziło o meble dopasowywane do pomieszczeń po zwymiarowaniu ich przez wykonawcę. Izba uznała, że w takim zamówieniu nie chodzi o porównanie oferty z towarem dostępnym na rynku, lecz o dostawę mebli odpowiadających potrzebom zamawiającego.
W wyroku z 10 kwietnia 2025 r. (KIO 801/25) Izba wskazała, że zamawiający, który nie żąda przedmiotowych środków dowodowych, musi liczyć się z ofertami producentów mebli wytwarzających wyroby pod konkretne zamówienie, bez kart katalogowych. W wyroku z 23 kwietnia 2026 r. (KIO 1307/26) zwróciła uwagę, że zamawiający nie zastrzegł obowiązku zaoferowania wyłącznie produktów seryjnych ani nie zakazał wyrobów wytworzonych na jego potrzeby. W obu sprawach wykonawcy wpisali jednak producenta i własne oznaczenia wyrobów.
Pomocna jest też definicja z wyroku KIO 2472/26. Izba określiła tam model mebla jako linię wzorniczą lub projekt, czyli zestaw wymiarów, funkcjonalności i cech wyglądu nadanych przez producenta. Gdy wszystkie te cechy określa zamawiający w opisie przedmiotu zamówienia, można bronić tezy, że model w tym znaczeniu nie istnieje.
Argument o wyrobach na zamówienie nie zawsze jednak działa. W sprawie KIO 2207/21 Izba odrzuciła go przy dźwigach i zwróciła uwagę, że wykonawca nie zasygnalizował w ofercie, iż podanie producenta lub modelu nie jest możliwe. W sprawie KIO 1567/18 wskazała, że informacja o rozwiązaniu dedykowanym powinna znaleźć się w treści oferty.
Najdalej idzie wyrok z 14 czerwca 2019 r. (KIO 1020/19), wydany jeszcze na gruncie ustawy z 2004 r. Izba uznała w nim producenta za istotny element oferty także przy meblach opisanych przez zamawiającego, bo meble o takim opisie może wykonać dowolny producent.
Wykonawca, który sam wytwarza wyroby, powinien wpisać siebie jako producenta wprost w formularzu. Nie powinien liczyć na to, że zamawiający wywnioskuje to z innych dokumentów, bo orzecznictwo pokazuje, że takie wnioskowanie jest ryzykowne.
W wyroku KIO 2607/23 Izba odrzuciła argument, że skoro wykonawca nie wskazał podwykonawców, producentem musi być on sam. Uznała, że informacja o podwykonawstwie ma charakter informacyjny, a zamawiający nie zastrzegł obowiązku osobistego wykonania zamówienia. Oświadczenie o braku podwykonawców może więc wspierać spójność oferty, ale nie zastąpi wpisu w formularzu.
Wpis „produkt własny” Izba odczytuje jako wskazanie, że producentem jest sam wykonawca (KIO 1020/19). Taki wpis musi jednak odpowiadać rzeczywistości. W tej sprawie okazało się, że meble wytwarzała inna spółka, i było to jednym z powodów odrzucenia oferty.
Pojęcie producenta bywa przy tym rozumiane szeroko. W wyroku KIO 1730/23 Izba sięgnęła do definicji z ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku. Za producenta uznała zarówno podmiot fizycznie wytwarzający wyrób, jak i podmiot, który zlecił jego wytworzenie i wprowadza go do obrotu pod własną marką.
Wykonawca nie musi też publikować swoich wyrobów w internecie. W wyroku KIO 2101/23 Izba wskazała, że zamawiający powinien czerpać wiedzę o zaoferowanych produktach przede wszystkim z oferty i pozostałych dokumentów wykonawcy. Podobnie w sprawie KIO 1307/26 dane w kalkulacji miały służyć identyfikacji, a nie samodzielnej weryfikacji na stronach internetowych producenta.
Tabela zestawia najważniejsze z omawianych wyroków, od najnowszych. Kolumna „Skutek dla oferty” pokazuje, jak Izba rozstrzygnęła o ofercie, której dotyczył spór. W sprawach KIO 1307/26, KIO 801/25 i KIO 1730/23 producent był w ofercie wskazany, a spór dotyczył sposobu oznaczenia wyrobów albo rozumienia pojęcia producenta.
| Orzeczenie | Przedmiot zamówienia | Skutek dla oferty | Teza |
|---|---|---|---|
| KIO 3437/26 z 10.08.2026 r. | oprawy oświetleniowe | odrzucenie unieważnione | uzupełnienie przedmiotowego środka dowodowego z modelem dopuszczone w SWZ |
| KIO 2472/26 z 23.06.2026 r. | meble biurowe | odrzucenie | nazwa serii nie jest modelem mebla |
| KIO 1307/26 z 23.04.2026 r. | meble i wyposażenie ruchome | oferta utrzymana | brak zakazu wyrobów wytwarzanych na potrzeby zamawiającego |
| KIO 3537/25 z 6.10.2025 r. | pojazd z podnośnikiem hydraulicznym | nakaz wyjaśnień | brak producenta podwozia i wyposażenia podlega wyjaśnieniu |
| KIO 2425/25 z 15.07.2025 r. | kosiarki wysięgnikowe | odrzucenie | model wskazany dopiero w wyjaśnieniach byłby zmianą oferty |
| KIO 801/25 z 10.04.2025 r. | meble warsztatowe | oferta utrzymana | producent mebli na zamówienie nie musi mieć kart katalogowych |
| KIO 3043/23 z 31.10.2023 r. | meble dopasowywane do pomieszczeń | oferta utrzymana | identyfikacja nie służy porównaniu z towarem rynkowym |
| KIO 2683/23 z 25.09.2023 r. | sprzęt górski | odrzucenie | sam producent nie wystarcza, gdy wymagano nazwy i modelu |
| KIO 2607/23 z 19.09.2023 r. | przestrzeń wystawiennicza z aplikacją | odrzucenie | wyjaśnienia nie uzupełniają oferty |
| KIO 2101/23 z 2.08.2023 r. | tusze i tonery | oferta utrzymana | wyjaśnienia stanowią część oferty |
| KIO 1730/23 z 3.07.2023 r. | materiały eksploatacyjne do drukarek | oferta utrzymana | szeroka wykładnia pojęcia producenta |
| KIO 2207/21 z 6.09.2021 r. | dźwigi | odrzucenie | argument o wyrobie na zamówienie nieskuteczny |
| KIO 1020/19 z 14.06.2019 r. | meble biurowe | odrzucenie | producent istotny także przy meblach opisanych przez zamawiającego |
| KIO 672/19 z 26.04.2019 r. | przełączniki sieciowe | odrzucenie | rodzina produktów nie identyfikuje modelu |
| KIO 1567/18 z 30.08.2018 r. | centrala telefoniczna | odrzucenie | rozwiązanie dedykowane trzeba zasygnalizować w ofercie |
Wyroki z lat 2018-2019 zapadły na gruncie ustawy z 2004 r., ale Izba nadal uznaje wypracowany wtedy dorobek za aktualny (por. KIO 3437/26).
Większości sporów o brak producenta można uniknąć już na etapie formularza i oferty. Poniższe wskazówki wynikają bezpośrednio z omówionych wyroków. Zamawiający powinien zadbać o cztery kwestie:
Wykonawca powinien z kolei pamiętać o następujących krokach:
Nie. Oferta podlega odrzuceniu, gdy bez tej informacji nie da się ustalić, jaki wyrób zaoferowano, a braku nie można usunąć bez zmiany oferty. Izba utrzymuje oferty, gdy przedmiot świadczenia wynika z innych elementów oferty albo brak dotyczy drobnych pozycji (KIO 2101/23, KIO 3537/25).
Może, ale wyjaśnienia nie mogą dopisać do oferty nowej treści. Jeżeli wykonawca dopiero w odpowiedzi wskazuje model lub producenta, Izba zwykle uznaje to za niedopuszczalną zmianę oferty (KIO 2425/25, KIO 2607/23).
Czasem tak. W wyroku KIO 2101/23 Izba dopuściła poprawienie na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 3 Pzp, bo oferta zawierała symbole konkretnych wyrobów. W wyroku KIO 2607/23, w którym pole producenta pozostało puste, Izba utrzymała odrzucenie oferty.
Wykonawca, który sam wytwarza meble, powinien wpisać własną firmę jako producenta i zaznaczyć brak modelu katalogowego. Jeżeli meble wykona inny podmiot, należy wskazać ten podmiot, bo nieprawdziwy wpis „produkt własny” może prowadzić do odrzucenia oferty (KIO 1020/19). Za producenta można jednak uznać także podmiot, który zleca wytworzenie mebli i wprowadza je do obrotu pod własną marką, jeżeli dokumenty zamówienia nie definiują producenta inaczej (KIO 1730/23).
Samo w sobie nie. W wyroku KIO 2607/23 Izba uznała, że z oświadczenia o braku podwykonawstwa nie można jednoznacznie wywieść, kto jest producentem, jeżeli zamawiający nie zastrzegł osobistego wykonania zamówienia.
Zwykle nie. Gdy seria obejmuje wyroby o różnych wymiarach lub parametrach, Izba uznaje, że oferta nie identyfikuje przedmiotu świadczenia (KIO 672/19, KIO 2472/26).
Powyższy materiał ma charakter informacyjny i edukacyjny – nie stanowi porady prawnej ani opinii w konkretnej sprawie. Ocena konkretnego stanu faktycznego wymaga indywidualnej analizy. Artykuł nie odnosi się do żadnej prowadzonej sprawy i opiera się wyłącznie na opublikowanych orzeczeniach. Stan prawny na 5 października 2026 r.: ustawa z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 793), w szczególności art. 7 pkt 29, art. 107 ust. 2, art. 218 ust. 2, art. 223 ust. 1-3 oraz art. 226 ust. 1 pkt 5 i 11.
Dominik Styczyński – radca prawny, ekspert z zakresu prawa zamówień publicznych, reprezentujący wykonawców i zamawiających przed Krajową Izbą Odwoławczą
Zobacz inne artykuły



Zapisz się do naszego newslettera i regularnie otrzymuj eksperckie artykuły, case studies oraz krótkie podsumowania najważniejszych zmian w zamówieniach publicznych. Dzięki temu zawsze będziesz o krok przed konkurencją.