Szukasz rzetelnych i praktycznych informacji o zamówieniach publicznych? Dobrze trafiłeś! Nasza Baza wiedzy to kompleksowy zbiór artykułów, poradników i analiz, stworzony z myślą o wykonawcach i zamawiających, którzy pragną skutecznie poruszać się w świecie przetargów.
Czy aneks przedłużający termin realizacji umowy zobowiązuje wykonawcę do przedłużenia gwarancji stanowiącej zabezpieczenie należytego wykonania umowy? A czy zwiększenie wynagrodzenia, np. o roboty dodatkowe, pozwala zamawiającemu żądać wyższego zabezpieczenia? Pzp nie reguluje tego wprost, ale obie kwestie należy ocenić odmiennie. Obowiązek przedłużenia zabezpieczenia przy wydłużeniu terminu wynika z jego funkcji i przepisów Pzp. Podwyższenie kwoty przy wzroście wartości umowy wymaga natomiast podstawy umownej i mieści się w limicie liczonym od ceny ofertowej.
Zabezpieczenie należytego wykonania umowy (ZNWU) służy pokryciu roszczeń z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy (art. 449 ust. 2 Pzp). Regulacja z art. 449–453 Pzp opisuje jednak sytuację z chwili zawarcia umowy: kwotę liczoną od ceny podanej w ofercie i okres do wykonania zamówienia. Gdy aneks przesuwa termin albo zwiększa wynagrodzenie, np. o roboty dodatkowe, pojawiają się dwa pytania, które omawiamy poniżej.
Tak. Obowiązek ten wynika z funkcji zabezpieczenia i przepisów Pzp, nawet jeżeli umowa nie reguluje go wprost. Wyraźna klauzula umowna pozostaje jednak rozwiązaniem optymalnym, bo przesądza o terminie i sposobie przedłużenia i ogranicza pole do sporu.
Z problemem mamy do czynienia głównie przy gwarancjach bankowych i ubezpieczeniowych. Zabezpieczenie w pieniądzu pozostaje na rachunku zamawiającego do czasu zwrotu. Gwarancja wygasa natomiast z datą w niej wskazaną, a roszczenia zgłoszone później nie zostaną z niej zaspokojone.
Za istnieniem obowiązku przemawiają następujące argumenty:
Tak też wskazuje A. Gawrońska-Baran: mimo braku konkretnej podstawy w Pzp zasadne jest przedłużenie ważności zabezpieczenia, tak aby zachować cel, któremu służy (A. Gawrońska-Baran [w:] A. Gawrońska-Baran, E. Wiktorowska, A. Wiktorowski, P. Wójcik, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2026, art. 452, teza 2; A. Gawrońska-Baran, Przedłużenie umowy a wydłużenie okresu gwarancji zabezpieczenia należytego wykonania umowy, PortalZP, 23 września 2024 r.). Nie podważają tego uwagi komentatorów, że Pzp nie przewiduje mechanizmów zmiany zabezpieczenia w trakcie realizacji umowy. Odnoszą się one do kwoty, którą ustawa sztywno wiąże z ceną ofertową i limitem procentowym. Okresu zabezpieczenia ustawa nie wyznacza z góry, lecz przez odesłanie do wykonania zamówienia.
W praktyce spotyka się pogląd przeciwny, zgodnie z którym bez wyraźnej klauzuli zamawiający nie może uzależniać przedłużenia terminu umowy od przedłużenia zabezpieczenia. Z tego powodu warto obowiązek ten przewidzieć już we wzorze umowy. Klauzula nie jest warunkiem istnienia obowiązku, ale określa termin dostarczenia aneksu do gwarancji i skutki jego niedostarczenia.
Uwaga na próg pięciu lat. Jeżeli po aneksie okres zabezpieczenia, łącznie z okresem rękojmi, przekroczy 5 lat, zastosowanie znajdzie wprost art. 452 ust. 8–10 Pzp. Zabezpieczenie w formie innej niż pieniądz wnosi się wtedy na okres nie krótszy niż 5 lat, z jednoczesnym zobowiązaniem się wykonawcy do jego przedłużenia lub wniesienia nowego zabezpieczenia na kolejne okresy. Jak podkreśla J. Jerzykowski, zobowiązanie to powinno być wyrażone w umowie i w dokumentach zamówienia (J. Jerzykowski [w:] W. Dzierżanowski, Ł. Jaźwiński, J. Jerzykowski, M. Kittel, M. Stachowiak, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, Warszawa 2021, art. 452, tezy 6 i 11). Wykonawca musi je wykonać najpóźniej na 30 dni przed upływem terminu ważności dotychczasowego zabezpieczenia. W przeciwnym razie zamawiający zmienia formę zabezpieczenia na pieniężną przez wypłatę kwoty z dotychczasowego zabezpieczenia, nie później niż w ostatnim dniu jego ważności (art. 452 ust. 9 i 10 Pzp).

Nie ma automatycznego obowiązku podwyższenia zabezpieczenia. Możliwe jest ono tylko na podstawie umowy i wyłącznie w granicach limitu liczonego od ceny z oferty.
Wysokość ZNWU ustala się w stosunku procentowym do ceny całkowitej podanej w ofercie albo maksymalnej wartości nominalnej zobowiązania zamawiającego wynikającego z umowy (art. 452 ust. 1 Pzp). Limit wynosi 5% (art. 452 ust. 2 Pzp), a wyjątkowo do 10%, jeżeli jest to uzasadnione przedmiotem zamówienia lub ryzykiem związanym z jego realizacją, co zamawiający opisał w SWZ lub innych dokumentach zamówienia (art. 452 ust. 3 Pzp). W porównaniu z Pzp z 2004 r., w którym limit wynosił 10%, ustawodawca obniżył więc próg bazowy (Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. II, Urząd Zamówień Publicznych, Warszawa 2023, art. 452 — e-komentarz UZP). Punktem odniesienia jest zawsze cena ofertowa, a nie wartość umowy po aneksie.
W doktrynie występują trzy stanowiska:
W praktyce zasadnicze znaczenie ma poziom zabezpieczenia ustalony na starcie. Jeżeli ZNWU wynosi 5% ceny ofertowej, limit jest wyczerpany i podwyższenie nie wchodzi w grę, chyba że dokumenty zamówienia uzasadniały wyższy próg. Jeżeli zamawiający ustalił np. 3%, może podwyższyć zabezpieczenie do limitu, o ile umowa to przewiduje albo wykonawca zgodzi się na to w aneksie.
Obowiązek przedłużenia ZNWU wynika z ustawy, ale jego egzekwowanie ułatwia umowa. Podwyższenie kwoty zabezpieczenia wymaga natomiast podstawy umownej. Dlatego:
Powyższy materiał ma charakter informacyjny i edukacyjny — nie stanowi porady prawnej ani opinii w konkretnej sprawie. Ocena konkretnego stanu faktycznego wymaga indywidualnej analizy. Stan prawny: ustawa z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 793).
Dominik Styczyński — radca prawny, ekspert z zakresu prawa zamówień publicznych, reprezentujący wykonawców i zamawiających przed Krajową Izbą Odwoławczą
Zobacz inne artykuły
Zapisz się do naszego newslettera i regularnie otrzymuj eksperckie artykuły, case studies oraz krótkie podsumowania najważniejszych zmian w zamówieniach publicznych. Dzięki temu zawsze będziesz o krok przed konkurencją.